Letschert (D66) breekt belofte aan 1,5 miljoen studenten over renteplafond: 'Daar baal ik van', maar voor asiel zijn miljarden

In dit artikel:

Onderwijsminister Rianne Letschert (D66) laat in een brief aan de Tweede Kamer weten dat het kabinet de beloofde rentegrens van maximaal 2,5 procent voor studieleningen voorlopig niet kan invoeren. In het coalitieakkoord van D66, VVD en CDA was hiervoor 40 miljoen euro per jaar gereserveerd, maar volgens het ministerie is dat bedrag onvoldoende door de stijgende langetermijnrente.

De rente waaraan de studieleningen zijn gekoppeld, steeg volgens het artikel van 2,7 naar 3,3 procent. Daardoor zou het renteplafond de staat minimaal 160 miljoen euro per jaar kosten: 120 miljoen meer dan begroot. Letschert zegt de zorgen van studenten en oud-studenten te begrijpen en noemt het teleurstellend dat de maatregel met het beschikbare budget niet kan worden uitgewerkt.

Het ministerie onderzocht alternatieven, zoals een vaste rentekorting of een variabel renteplafond, maar concludeert dat die geen substantieel effect zouden hebben. Letschert wil hierover met de Tweede Kamer praten. Studentenorganisaties zijn intussen een petitie gestart om het kabinet aan de belofte uit het coalitieakkoord te houden. Tijdens de begrotingsbehandeling van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap op 27 en 29 oktober moet de minister zich hierover verantwoorden.

De kwestie raakt volgens het artikel ongeveer 1,5 miljoen huidige en voormalige studenten met een studieschuld bij DUO. Hun gezamenlijke schuld bedraagt circa 28 miljard euro; ongeveer 145.000 mensen hebben een schuld van meer dan 50.000 euro. De rente zou eerder al met een procentpunt zijn gestegen naar 3,28 procent, wat de maandlasten verhoogt en volgens critici ook de toegang tot de woningmarkt bemoeilijkt.

De auteur beschuldigt de coalitiepartijen ervan dat zij een financieel onrealistische belofte hebben gedaan en bekritiseert de keuze om geen extra 120 miljoen euro vrij te maken. Daarbij wordt de kwestie geplaatst in de bredere kritiek op het leenstelsel, waardoor vooral de zogenoemde pechgeneratie met hoge studieschulden zou zijn opgezadeld. De tekst heeft een uitgesproken politiek en opiniërend karakter en verwijt D66 dat het andere onderwijsprioriteiten belangrijker vindt dan renteverlichting voor studenten.